خــيانتـــ واژه تلخيسـت
حقيقتي زهــــر آگين....
فرود دشنه ، پي در پي بهـ دوسـ...ـتت دارمها...
هرگــــز تبرئه اي نيست
آنكه را كه چنين بهـ كشتن قلب آهنگين عـــــشق برخاست...
و دلـــــــي را كه پـــــژمرد....
درست ترين اتفاق
در يك رابطه اشتباه است....
بهـش گفتم میزاری با خودمـ تنـــها باشم؟
گفت : آره. ولی فقط یکـــم
اما انگار فـرامــــــوش کرده بود
که من مال خودش هستم و
نمی تونم حتی یه لحظه با خودم تنها باشم...
در تاریکی زندگی می کنم ...
و هنگامی که خنده هایتــ را ندارم
در سکوت ...
من به تو محتاجم ...
چون یک درخت به باران
چون انسان به فراموشی
چون تاریکی به روز ...
کاری نمی توانم بکنم
چون عشــــق تو به من غلبه کرده است
و من همواره به تو محتاجم ...
وقتی وسعتـ بیکرانتــ رادیدم
برای رسیدن به آرامــشـ چنان عجله کردم کهـ
یادم نبود شـــنا بـلـــد نیستم
و خدا می داند...
من نه دلداده ام به گیسوی بلند و
نه آلوده به افکار پلید
من به دنبال نگاهی بودم که مرا از پس دیوانگی ام می فهمید
روزی از روزهــا ،
شبی از شبــ ها
خواهم افتاد و خواهم مُـرد
اما می خواهم هر چه بیشتر بروم
تا هرچه دورتـــر بیفتم
تا هرچه دیــرتــر بیفتم ،
هر چه دیرتر و دورتر بمیرم
نمی خواهم حتی یگ گام یا یک لحظه
پیش از آنکه می توانسته ام بروم و بمانم ،
افتاده باشم و جـان داده باشم ...
میخام دیگهـ بــــس کنم امـــا انگار
و این تنهـــاترین بهترین است
طویل ترین شب تنهایی به دلــــــ خسته ام تسلیت ...
عمیق ترین درد در زندگی مردن نیست
بلکه نداشتن کسی است که الفبای دوستـــ داشتن را برایت تکرار می کند
و تو از او رسم محبتــــــــ بیاموزی.
عمیق ترین درد در زندگی مردن نیست
بلکه گذاشتن سدی در برابر رودی است که از چشمانتـــ جاری است.
عمیق ترین درد در زندگی مردن نیست
بلکه پنهان کردن قلبی است که به اسفناک ترین حالت شکــ...ـسته شده.
عمیق ترین درد در زندگی مردن نیست
بلکه نداشتن شانه های محکمی است که بتوانی به آن ها تکیه کنی و از غم زندگی
برایش اشکــ بریزی.
عمیق ترین درد در زندگی مردن نیست
بلکه ناتمام ماندن قشنگ ترین داستان زندگی است که مجبوری آخرش را با
جـ...ـدایی به سرانجام رسانی.
عمیق ترین درد در زندگی مردن نیست
بلکه نداشتن یک همراه واقعی است که در سخت ترین شرایط هـــمــدمــــ تو باشد.
عمیق ترین درد در زندگی مردن نیست
بلکه به دست فراموشی سپردن قشنگ ترین احســاســـ... زندگی است.
عمیق ترین درد در زندگی مردن نیست
بلکه یخ بستن وجود آدم ها و بستن چشم ها است
کیم من ؟
آرزو گم کرده ای تنهـــــــــا
و سرگردان
نه آرامـــی ، نه امیــــــدی
نه همدردیــ ، نه همراهـی
گهــــی افتـــــان و خـــــیزان
چــون غــــــباری در بیابانـــی
گهی خــــامـــــوش و حیران
چون نـگاهی بر نظــر گــاهی
مـيترســــــــم...
خيلي ميترسم
از زندگي كردنــ ميترسم
از زندگي نكردنــ ميترسم
از تو ميترسم
از خـــــودم ميترسم
از ترس هام ميترسم
از اينكه نترسم ميترسم
از اينكه ميترسم، ميترسم
فقط ميترسم!
پر مي كشم به سوي خيال
و چه بي پروا در روياي كاذب خويش رها مي شوم
هيچ نيست جز سكـــــوت...
سكوت ... سكوت ... و باز هم سكوت...
واي كه چقدر اين سكوت مبهم را دوســت دارم
و چه بي صبرانه فرياد غرق در اين سكوت را
به انتظار مي نشينم
هيچ نمي گويم...
دارم كه بگويم
اما نبايد گفت
شايد اين سكوت زيباتر است
فرياد سكوتم را هيچ كس نشنيد
يا كسي نخواست كه بشنود
در خود شكستم
نابود شدم
باريدم...
و هيچ كس نفهميد كه چه شدم...
دلم آنقدر کوچک شده که گمش کرده ام٬
دستم را روی سمت چپ سینه ام می گذارم و هیچ چیزی حس نمی کنم٬
انگار هیچ چیزی زیر پوستم نمی طـپد
انگار قلبم از قفسه سینه من به جای دیگری کوچ کرده است٬
انگار قلب من از من پیشی گرفته
و قبل از اینکه من کسی یا چیزی یا جایی را ترک کنم مرا ترک کرده است٬
رقت بارترین منظره ای که مرگ را نیز می گریاند،
التماس یک گرگ است ! ناله عاجزانه یک شیر!
نه... گریستن یک مرد...!!
من دیگر ناله نمی کنم
نه…
من دیگر ناله نمی کنم ، قرنها نالیدن بس است
می خواهم فـــریاد بزنم!
اما اگر نتوانستم ســـــــــکوت می کنم
خاموش بودن بهتر از نالیدن است …
جهان را به میل چه کس کرده اند
اگر من بمیرم هرس کرده اند
به این جــرم کوچک که دلـــــ داده ام
جهان را به چشمم قفس کرده اند
دورویان بر آنند ، عاشق شوند
چه نامومنانه هوس کرده اند
چگونه گذر کردی از کوی عشق
در این شب که غم را عسس کرده اند
دلــــ خسـته گر اسیر غمی ، غم مخور
جهان را به میل یـــــــــــار کرده اند
(برگه ای از دل نوشته های خودم)
خنــــــــــــــــــده هایم
خنده ی بی عاری است
گــــــــــــــــــــــــــریه هایم
گریه ی بیداری است
در دلـم گرچه جز درد و غم نیست
بازهم می شود زندگی کرد
بـازهـم جـای پـــــــرواز کم نیست
مـــی توان کــــــوه را نیز خــندانـد
گر چه دنیای ما غصـــــه دار است
بازهم می شود زندگی کرد
در آسمــان ابـــری
دلم گرفته ای دوست
هـــوای گــــــریـهـ با مـن
دلـــــــ خراب من دگر خراب تر نمی شود
که خـــنجر غمت ازین خراب تر نمی زند
در حضور واژه های بی نفســـــــ
صدای تیک تیک ساعت را گوش کن
شــــــاید مرهم درد ثانیه ها را پیدا کنی ...
در امتداد نگاه تـــــــــــــو
لحظه های انتظار شکسته می شود
و بغــــــــــــــــــــــــــــــــــض تنهایی من
مغلوب وجود تو می شود
این شبـــــــــــ ها
چشم های من خستهـ است
گاهی اشک ، گاهی انتظار
این سهم چشم های من است
نمی دانم چرا امشب واژه هایم خیس شده اند
مثل آسمانی که امشب می بارد....
و اینک بارانــــــــــــــــــــ
بــر لبه ی پنجره ی احسـاسـم مـی نشــــــیند
و چشمانم را نوازش می دهد
تا شاید از لحظه های دلـــــــــــــتنگی گذر کنم
مترسک ناز می کند
کلاغ ها فریاد می زنند
و من سکوت می کنم....
این مزرعه ی زندگی من است
خشـــــــک و بـــــی نشـــــان
صدای جیر جیرک ها به گوش می رسد
ســـکـوتــــــ را نوازش می دهند
و جای خالی آدم های شب نشین را
با نگاهی معصومانه پر می کنند